وبلاگ سید حمید حوائجی

وبلاگ سید حمید حوائجی

محلی برای ثبت خاطره‌ها، بیان نظرها، و انتشار عکس‌های من
وبلاگ سید حمید حوائجی

وبلاگ سید حمید حوائجی

محلی برای ثبت خاطره‌ها، بیان نظرها، و انتشار عکس‌های من

چرا هنوز از گوشی ایسوس زنفون 2 استفاده می‌کنم؟

یکی از دلایلی که باعث شده تا هنوز هم از گوشی موبایل ایسوس zenfone 2 استفاده بکنم، کیفیت خوب دوربین اصلی آن است. این گوشی هوشمند ساخت سال 2015 است و علی‌رغم کارکرد بالا و فرسودگی بدنه‌ی آن، هنوز هم مثل روز اول عکس می‌گیرد.

البته از زنفون 2 به‌عنوان گوشی دم دستی استفاده می‌کنم و بیشتر عکس‌ها و فیلم‌هایم را با آن می‌گیرم. وضوح عکاسی و فیلم‌برداری asus zenfone 2 به‌خصوص در روشنایی روز، چنان بالا است که قابل مقایسه با گوشی‌های چند ده میلیون تومانی امروزی است.

در ادامه چند تا از عکس‌ها و فیلم‌هایی که با این گوشی گرفته‌ام را مشاهده خواهید کرد.


مشاهده (عکس شماره‌ی 1)
توضیحات: عکس مگس از نزدیک

مشاهده (عکس شماره‌ی 2)

مشاهده (عکس شماره‌ی 3)

مشاهده (عکس شماره‌ی 4)

مشاهده (عکس شماره‌ی 5)

مشاهده (عکس شماره‌ی 6)

مشاهده (عکس شماره‌ی 7)

مشاهده (عکس شماره‌ی 8)
توضیحات: عکس گل از نمای نزدیک

مشاهده (عکس شماره‌ی 9)

توضیحات: عکس برگ رزماری از نمای نزدیک

مشاهده (عکس شماره‌ی 10)

توضیحات: عکس برگ‌های رزماری از نمای نزدیک. حتی پرزهای روی برگ‌ها نیز معلوم است!

مشاهده (عکس شماره‌ی 11)

توضیحات: تار عنکبوت روی برگ‌های رزماری

مشاهده (عکس شماره‌ی 12)

توضیحات: کاکتوس از نمای نزدیک

عکس‌ها و فیلم‌های پارک کوهسار پرند در آبان ماه 1401

پارک کوهسار پرند یا بوستان کوهسار پرند، بزرگ‌ترین تفرجگاه فاز یک شهر جدید پرند است. آرامگاه پنج تن از شهدای گمنام دفاع مقدس در این پارک واقع شده است، به‌همین‌دلیل بوستان کوهسار را به پارک شهدای گمنام پرند نیز می‌شناسند.

پارک کوهسار پرند از نظر موقعیت مکانی در شمالی‌ترین قسمت فاز یک پرند و در بلوار انقلاب اسلامی قرار دارد. از جمله اماکن شاخص نزدیک به این پارک می‌توان به پمپ بنزین فاز صفر پرند، هتل آپارتمان پرند، گلخانه باران، مجتمع مسکونی تکسام و بنیاد، پارک بانوان، و بازار میوه و تره بار نگین اشاره کرد.

این بوستان بزرگ حالت کوهپایه‌ای دارد، به‌همین‌دلیل پله‌های بسیار زیادی دارد. پارک کوهسار پرند به‌علت شیب زیاد، برای افرادی که زانو درد دارند مناسب نیست.

یکی از جاذبه‌های دیدنی این پارک، «آبنمای موزیکال» است که در سال 1387 و با اطلاع‌رسانی گسترده توسط شرکت عمران پرند و با حضور مردم افتتاح شد، ولی از آن زمان تاکنون بیشتر از انگشتان یک دست روشن نشده است تا مردم از فضای زیبایی که این دستگاه ایجاد می‌کند استفاده بکنند.

ویدیوها 

مشاهده (ویدیوی شماره‌ی 1)

توضیحات: حرم شهدای گمنام پارک کوهسار پرند

مشاهده (ویدیوی شماره‌ی 2)

توضیحات: آبنمای موزیکال بوستان کوهسار پرند

مشاهده (ویدیوی شماره‌ی 3)

توضیحات: نمای شهر جدید پرند از بالای کوه تخت رستم. سیزدهم فروردین 1403

مشاهده (ویدیوی شماره‌ی 4)

توضیحات: نگاهی سرتاسری به شهر پرند از بالای کوه تخت رستم

مشاهده (ویدیوی شماره‌ی 5)

توضیحات: پارک کوهسار پرند در یک روز برفی. اسفند ماه 1402

عکس‌ها

مشاهده (عکس شماره‌ی 1)
توضیحات: نمای آلاچیق‌ها و بنای یادبود شهدای گمنام پارک کوهسار پرند

مشاهده (عکس شماره‌ی 2)
توضیحات: خیابان انقلاب اسلامی، جایی که پارک کوهسار پرند در آن واقع شده است

مشاهده (عکس شماره‌ی 3)

توضیحات: بلوار انقلاب اسلامی در فاز یک شهر پرند

مشاهده (عکس شماره‌ی 4)

توضیحات: دورنمای بنای یادبود شهدای گمنام پارک کوهسار از بیرون بوستان

مشاهده (عکس شماره‌ی 5)

توضیحات: یکی از ورودی‌های بوستان و نمایی از درختان توت و اقاقیا

مشاهده (عکس شماره‌ی 6)

توضیحات: دورنمای بنای یادبود شهدای گمنام پارک کوهسار پرند از داخل بوستان

مشاهده (عکس شماره‌ی 7)

توضیحات: پیاده‌رو داخل بوستان کوهسار

مشاهده (عکس شماره‌ی 8)

توضیحات: میز پینگ پنگ در کنار استخر آبنمای موزیکال

مشاهده (عکس شماره‌ی 9)

توضیحات: استخر آبنمای موزیکال

مشاهده (عکس شماره‌ی 10)

توضیحات: درخت‌های اطراف آبنمای موزیکال

مشاهده (عکس شماره‌ی 11)

توضیحات: فواره‌ها و نورافکن‌های آبنمای موزیکال

مشاهده (عکس شماره‌ی 12)

توضیحات: فواره‌ها و نورافکن‌های آبنمای موزیکال

مشاهده (عکس شماره‌ی 13)

توضیحات: راهروهای پارک

مشاهده (عکس شماره‌ی 14)

توضیحات: گل رز سفید از نمای نزدیک

مشاهده (عکس شماره‌ی 15)

توضیحات: سکوهای نزدیک به استخر ذخیره‌ی آب پارک کوهسار (همچنین نزدیک به وسایل بازی کودکان)

مشاهده (عکس شماره‌ی 16)

توضیحات: نمای زیبایی از خزان درختان پارک در فصل پاییز

مشاهده (عکس شماره‌ی 17)

توضیحات: درخت‌ها

مشاهده (عکس شماره‌ی 18)

توضیحات: عکسی زیبا از خزان درختان پارک

مشاهده (عکس شماره‌ی 19)

توضیحات: آبنماها و آلاچیق‌ها

مشاهده (عکس شماره‌ی 20)

توضیحات: نمایی زیبا از مسیر پله‌خور پارک کوهسار

مشاهده (عکس شماره‌ی 21)

توضیحات: بنمای بلوار شهدا شمالی از بالای پارک کوهسار

مشاهده (عکس شماره‌ی 22)

توضیحات: نمای بنای یادبود شهدای گمنام از پایین پله‌ها

مشاهده (عکس شماره‌ی 23)

توضیحات: پله‌ها، آبنماها، و آلاچیق‌های پارک

مشاهده (عکس شماره‌ی 24)

توضیحات: درختان سرسبز پارک و دورنمای فاز 4 و 5 پرند

مشاهده (عکس شماره‌ی 25)

توضیحات: بنای یادبود شهدای گمنام

مشاهده (عکس شماره‌ی 26)

توضیحات: دورنمای مسجد جامع پرند از بالای پارک کوهسار

مشاهده (عکس شماره‌ی 27)

توضیحات: دورنمای برج‌های ساحلی فاز 2 پرند از بالای پارک کوهسار

مشاهده (عکس شماره‌ی 28)

توضیحات: دورنمای برج‌های کوزو فاز 5

مشاهده (عکس شماره‌ی 29)

توضیحات: حرم مطهر شهدای گمنام پرند

مشاهده (عکس شماره‌ی 30)

توضیحات: میز و صندلی‌های پارک کوهسار

تخریب آسفالت معابر پرند توسط کامیون‌های میکسر بتن

چند روز پیش شهرداری محترم پرند آسفالت کوچه‌ی ما را لکه‌گیری کرد. ما ساکن خیابان کوهنورد فاز یک پرند هستیم. چند سالی می‌شد که به‌علت فروشست و ایجاد چاله‌های بزرگ و آسیب‌رسان در آسفالت خیابان کوهنورد، عبور و مرور خودروها با مشکل مواجه شده بود.


لکه‌گیری آسفالت خیابان کوهنورد پرند

نکته‌ای که در این بین حائز اهمیت است، مشکلی است که کامیون‌های میکسر بتن یا همان تراک میکسرها برای آسفالت محلات فاز یک پرند درست می‌کنند. ریزش بتن از میکسرها بر روی آسفالت، معابر را تخریب می‌کند. خشک شدن بتن بر روی سطح آسفالت، حالت دست‌انداز مانند ایجاد می‌کند و از کیفیت سواری خودروها می‌کاهد. ضمناً به سیستم فنربندی آن‌ها نیز آسیب وارد می‌کند.


ریختن بتن از کامیون‌های میکسر بر روی آسفالت خیابان‌های پرند

جا دارد شهرداری پرند به پیمانکاران و مالکان دراین‌خصوص هشدارهای لازم را بدهد و ایشان را به نظارت دقیق‌تر بر روند تخلیه‌ی بتن از میکسرها ملزم کند.

چندتا از عکس‌های من در شهریور 1403

تابستان هم با همه‌ی خوبی‌ها و بدی‌هایش تمام شد و رفت. عکس‌هایی که در ادامه مشاهده می‌کنید، اواخر فصل تابستان گرفته شده‌اند.

عکاس: سید حمید حوائجی
محل عکاسی: شهر جدید پرند


من عاشق «گل ناز» هستم. ما توی باغچه‌مون یه عالمه گلِ ناز داریم.


«گل ناز» گیاهی رونده هست. یعنی خود به خود تکثیر میشه و باغچه‌رو می‌گیره.

بقیه‌ی عکس‌هارو با کیفیت اصلی و با لینک مستقیم می‌گذارم اینجا. روی هرکدام از لینک‌ها که کلیک بکنید، عکس مورد نظر به‌نمایش درمیاد. اصولاً عکس‌هارو اینطوری آپلود می‌کنم و اینجا قرار میدم تا مجبور نباشید همه‌ی اونها رو ببینید. اینطوری حجم کمتری از بسته‌ی اینترنت‌تون مصرف میشه.

مشاهده (عکس شماره‌ی 1)
توضیحات: خرگوش خانم درحال بازی کردن زیر مبلمان منزل. نگهداری از خرگوش در خانه کار سختی هست، ولی به شیرینی‌اش می‌ارزد :)

مشاهده (عکس شماره‌ی 2)
توضیحات: گلدان رزماری

مشاهده (عکس شماره‌ی 3)
توضیحات: کاکتوس

مشاهده (عکس شماره‌ی 4)
توضیحات: حسن یوسف

مشاهده (عکس شماره‌ی 5)
توضیحات: برگ‌های کاکتوس

مشاهده (عکس شماره‌ی 6)
توضیحات: اسم این گل‌ها را نمی‌دانم. باید از مادرم بپرسم.

مشاهده (عکس شماره‌ی 7)
توضیحات: حسن یوسف‌های همیشه زیبا

مشاهده (عکس شماره‌ی 8)
توضیحات: - 

مشاهده (عکس شماره‌ی 9)
توضیحات: عکس خودم، وقتی که توی واگن مترو پرند نشسته بودم و برای رسیدن به ایستگاه نمایشگاه آفتاب انتظار می‌کشیدم. متأسفانه وقتی به نمایشگاه رسیدم، فهمیدم برنامه‌ی گردهمایی ماشین‌های آفرودی و تیونینگ لغو شده.

خدمت سربازی در پادگان جوادنیا چگونه است؟

زمانی‌که من در پادگان جوادنیا بودم، خیلی‌ها نسبت به سختی خدمت سربازی در خجیر و پارچین می‌گفتند. به‌عنوان‌مثال مربی‌های آموزشی ما که چهار نفر بودند، بارها گفتند که بیشتر سربازان آموزشی وزارت دفاع که مدرک فوق دیپلم و کمتر دارند، بعد از پایان آموزشی و در تقسیماتِ یگانی، امریه‌ی خجیر یا پارچین را می‌گیرند و به یگان پاسدار مناطق مذکور منتقل خواهند شد.

بعد از اینکه دوره آموزشی ما در پادگان شهدای جوادنیا قزوین به اتمام رسید، روز آخر آموزشی امیریه‌ها را دادند و مشخص شد که بیشتر همخدمتی‌ها جهت ادامه خدمت سربازی به خجیر یا پارچین فراخوانده شده‌اند.

بعد از انجام تقسیمات یگانی و ملحق شدن دوستان به مکان‌های ذکر شده در امریه‌ها، خیلی زود معلوم شد که بیشتر آن چیزی که در خصوص سختی خدمت سربازی در خجیر و پارچین می‌گفتند عین حقیقت بوده است. من خودم به چشم ندیدم، اما با تعدادی از دوستانم که آنجا مشغول به خدمت بودند در تماس بودم.

اگر در امریه خدمت سربازی نام «مرکز آموزش شهدای جوادنیا» را دیدید، نترسید. سربازی در وزارت دفاع، خصوصاً در پادگان جوادنیا، به سختی جاهای دیگر نیست. سخت‌گیرترین جای پادگان جوادنیا «پاسدارخانه» است. یگان پاسدار یا یگان حفاظت پیرامونی جایی است که در آن مسؤولیت نگهبانی روی برجک‌ها و زاغه‌های مهمات برعهده‌ی سربازها است.

یگان پاسدار مرکز آموزش شهدای جوادنیا سربازان آموزشی را «دست چین» می‌کند و بهترین آن‌ها را برای خودش برمی‌دارد.

این یگان سختی‌های خاص خودش را دارد، خصوصاً برای افرادی که معاف از رزم نیستند. چرا که آن‌ها باید روی برجک‌های پادگان با اسلحه‌ی جنگی پاسداری بدهند. همین موضوع به پاسدارخانه جوادنیا ابهت خاصی داده است، چرا که سربازان این یگان برخلاف مثلا یگان تدارکات، به جای جارو، اسلحه دستشان می‌گیرند و در مهم‌ترین جای پادگان خدمت می‌کنند. 

یکی دیگر از مزیت‌های پاسداری در جوادنیا این است که فرمانده‌ی پاسدارخانه را معمولاً از سالم‌ترین، مومن‌ترین، و خوش‌اخلاق‌ترین افراد انتخاب می‌کنند. زمانی‌که من در این پادگان بودم، فرماندهی پاسدارخانه در دست یکی از بهترین پرسنل نظامی نه تنها در پادگان جوادنیا، بلکه در کل مجموعه‌ی وزارت دفاع و پشتیبانی نیروهای مسلح بود.

او در انجام مسؤولیت خود بسیار «سختگیر و کوشا» بود، اما استانداردهایی که در مدیریت این یگان به‌کار می‌گرفت و رعایت می‌کرد، مثال زدنی بود. من دوران فرماندهی ایشان در یگان مذکور را به یاد دارم و گمان می‌کنم هنوز بازنشسته نشده باشند.

خلاصه اینکه اگر در تقسیمات یگانی و در برگه‌ی امریه خود نام «پادگان جوادنیا» را دیدید، اصلاً نترسید و نگران نباشید. درست است که خدمت در این پادگان سخت است، اما برج بازی ندارد و سربازهای قدیمی حق توهین به سربازهای جدیدالورود را ندارند. در این پادگان، هر سرباز فارغ از ماه‌های خدمت خود می‌بایست فقط و فقط خودش کارهای شخصی‌اش را انجام بدهد. به‌عنوان‌مثال هرکس خودش باید نظافت شخصی‌اش مثل شستن جوراب، شستن ظرف غذا، آنکادر کردن تخت و کمد را انجام بدهد. در جوادنیا اصطلاحاً «تومخی» رفتن ممنوع است. اگرچه بعضی از سربازهای قدیمی ممکن است زیردست آزاری کنند و برای بقیه تو مخی بروند، اما اگر به فرمانده‌ی یگان یا فرمانده‌ی پادگان گزارش برسد، برای فرد مذکور دردسر درست می‌شود. تبعید به خجیر یا پارچین یکی از تنبیه‌های درنظر گرفته شده برای سربازهایی است که برای دیگران تو مخی می‌روند.

«زندان حشمتیه» یکی از ندامت‌گاه‌های تحت کنترل ارتش است که اینطور سربازها درصورت دادگاهی شدن به آنجا منتقل شده و سپس به خجیر یا پارچین تبعید می‌شوند. اگر باور ندارید، می‌توانید از سربازهای ندامتگاه ارتش در کهریزک تهران که به «زندان حشمتیه» معروف است سؤال بکنید. 

زیردست آزاری در پادگان جوادنیا ممنوع است. بیشتر به همین دلیل است که خیلی‌ها دوست دارند تمام مدت سربازی خود را در این پادگان بگذرانند و حتی حاضرند به‌خاطرش «پارتی بازی» بکنند. اینکه جوادنیا به «هتل» معروف شده، به‌خاطر رعایت یک‌سری استانداردهایی است که در پادگان‌های دیگر کمتر رعایت می‌شود. احترام به سرباز، یکی از این استانداردها است. پس گمان نکنید که سربازهای جوادنیا تا لنگ ظهر می‌خوابند.

سختی خدمت سربازی در پادگان جوادنیا از نظر حجم کار و مسؤولیت‌هایی که سربازان باید بپذیرند، حتی از دیگر پادگان‌ها نیز ممکن است بیشتر باشد، ولی پرسنل این پادگان مومن، اخلاق‌مدار، سخت‌کوش، و وطن‌پرست هستند و جوادنیا را به‌رغم سختی کار بالا، به جای قابل تحملی برای سربازان تبدیل کرده‌اند.